طراحی وب سایت

ندا لهردی
بارها و بارها برای هر کدام از ما پیش آمده است که خسته و کلافه از سرعت کند اینترنت یا به هم ریختن و به وجود آمدن مشکلی برای سیستم کامپیوتری مان، به همان جعبه جادویی قدیمی پناه برده ایم. این تلویزیون ها هستند که در طول تمام سال های گذشته توجه همه کاربران با سلایق متفاوت از کشورهای مختلف جهان را به خودشان جلب کرده و می کنند تا این جعبه های جادو را به محبوب ترین محصول مصرفی الکترونیک تبدیل کنند.
آمار و تحقیقات هم این موضوع را تایید می کنند؛ تا جایی که به عنوان مثال در انگلستان تنها یک برنامه تلویزیونی پر طرفدار توانسته است 68 درصد از کل بینندگان برنامه های تلویزیونی این کشور را به خودش جلب کند. جالب تر آنکه بر اساس تحقیقات انجام شده در این زمینه، کاربران اینترنت انگلستان هم تمایل بیشتری به تماشای یک مصاحبه در برنامه تلویزیونی دارند تا مطالعه آن در روزنامه ها و مطبوعات. همین آمار نشان می دهد که نسبت خانه های انگلستان که برنامه های چندین کانال تلویزیونی را دریافت می کنند در یک دهه اخیر از 31 درصد به 89 درصد افزایش پیدا کرده است.
در حقیقت وقتی قرار بر جذب مخاطبان باشد، هیچ رقیب جدی نمی تواند برای تلویزیون وجود داشته باشد. آمارها نشان می دهند که تنها در روز هفتم ماه فوریه گذشته بیش از 106 میلیون بیننده تلویزیونی در آمریکا یک برنامه خاص را تماشا می کرده اند. جالب اینکه در چنین کشور توسعه یافته ای با تعداد کاربران اینترنت قابل توجه و سرعت اینترنت مناسب، افراد به تلویزیون تمایل بیشتری نشان می دهند. اگرچه کاربران آمریکایی از طرفداران پر و پا قرص وب سایت های سرگرمی و به اشتراک گذاری ویدئو مانند youtube هستند، اما هنوز هم برنامه های تلویزیونی را به تماشای ویدئو در این سایت ترجیح می دهند.
«فیلیپ داومن»، مدیر عامل گروه رسانه ای viacom در این مورد می گوید: «ما همیشه با سلیقه مخاطبان پیش می رویم و درست به همین دلیل هم هست که بسیاری از برنامه های تلویزیونی با ژانرهای خاص به تدریج و در طول زمان از برنامه پخش ما حذف شده اند. ما سعی داریم در هر زمان به جدیدترین اتفاقات فکر کنیم».
یک آمار جالب دیگر هم در این مورد وجود دارد؛ درهندوستان در اوایل دهه 1990 تنها دو کانال تلویزیونی با برنامه های خسته کننده منطبق با رسوم آنها وجود داشت. این در حالی است که حالا تعداد کانال های تلویزیونی در این کشور به بیش از 600 کانال رسیده است.
با تمام اینها خود تلویزیون هم در تمام این سال ها رشد کرده است. این جعبه های جادویی که روزی تنها مکعب هایی بزرگ با نمایشگرهای برآمده بودند، حالا به تدریج صاف شده و به پنل ها تغییر شکل یافته اند. نمایشگرهای آنها تصاویری با وضوح تصویری بالا و روشنایی مناسب را برای کاربرانشان به نمایش می گذارند. تلویزیون ها حالا کم کم به اتاق خواب ها، آشپزخانه ها و حتی حمام ها (با نمایشگرهای ضد آب) راه پیدا کرده اند. آنها حالا دیگر از طراحی های مدرن بهره می برند و در گذر سال ها باریک تر و سبک تر شده اند، تا جایی که جدیدترین تلویزیون هایی که توسط شرکت های بزرگی مانند samsung و sony روانه بازار شده اند، بدنه ای به باریکی یک لپ تاپ دارند. حالا تلویزیون ها با تکنولوژی روز همراه شده و به صورت آنلاین و حتی روی گوشی های موبایل هم دردسترس کاربرانشان قرار گرفته اند. این در حالی است که در سال میلادی جدید هم قرار است تلویزیون ها به نسل سوم خودشان مهاجرت کرده و تصاویر را به صورت سه بعدی برای طرفدارانشان نمایش بدهند.
با این اوصاف است که می توان گفت پیش بینی های قدیمی درباره مرگ تلویزیون ها در پایان قرن بیستم اشتباه از آب درآمده اند و حتی تحلیل گران امروزه معتقدند که حتی گسترش وب سایت ها، شبکه های اجتماعی و گوشی های موبایل هم نمی تواند نسل تلویزیون ها را منقرض و منسوخ کند. در واقع تلویزیون ها هیچ وقت نمی میرند؛ آنها تنها تغییر می کنند.
بیش از هر چیزی
این روند رشد در همه جای دنیا ادامه دارد. ژاپن هم یکی از این کشورهاست که آخرین آمار به دست آمده از مخاطبان این کشور نشان از صرف متوسط 60 دقیقه در هر روز برای برنامه های چند رسانه ای از طریق اینترنت و موبایل دارد. این در حالی است که بر اساس همین آمار میزان تماشای تلویزیون بسیار بیشتر است. به این ترتیب متوسط زمان تماشای تلویزیون در میان بینندگان توکیویی برابر 216 دقیقه بوده که این میزان در سال میلادی گذشته برابر 206 دقیقه بوده است.
مشابه این شرایط در آمریکا هم تکرار شده است. بنیاد امور خانواده kaiser هم در سال 2004 اعلام کرد که نوجوانان آمریکایی با متوسط سن 8 تا 18 سال تقریبا شش و نیم ساعت از هر روزشان را به تماشای تلویزیون، فیلم، موسیقی و بازی های کامپیوتری می گذرانند. همین تحقیق در سال 2009 نشان داد که جوانان آمریکایی یک ساعت بیشتر از سال 2004 برای تماشای این برنامه های چند رسانه ای وقت می گذارند. این در حالی است که در سال 2009 این افراد چیزی در حدود 10 ساعت و نیم در هر روز را به تماشای برنامه های تلویزیونی گذرانده اند.
حالا دیگر چندان تفاوتی میان تلویزیون ها، کامپیوترهای شخصی و گوشی های موبایل وجود ندارد؛ چرا که این روزها تلویزیون ها علاوه بر کارآیی یک تلویزیون، به عنوان مانیتوری برای کنسول های بازی های کامپیوتری هم به کار می روند. حتی حالا تلویزیون ها به عنوان رادیوهای دیجیتالی هم مورد استفاده قرار می گیرند و حتی به دروازه ای برای ورود به اینترنت هم تبدیل شده اند. درست به همین دلیل هم هست که خریداران تلویزیون های جدید خیلی زود متوجه می شوند که محصول جدیدشان کاربری های متنوعی از آخرین تغییرات قیمت سهام گرفته تا پیش بینی وضعیت آب و هوا را هم برایشان ارائه می کند.
حالا برنامه های تلویزیونی آنقدر در میان افراد طرفدار پیدا کرده اند که دیگر از جعبه های جادو هم فراتر رفته اند و می توانند در کامپیوترها، گوشی های موبایل و کامپیوترهای تبلت مانند ipad شرکت apple به نمایش دربیایند. وب سایت های ویدئویی حالا حرفه ای تر شده و با طراحی بهتر، محتوای با کیفیت تری را هم در اختیار کاربرانشان قرار می دهند. به این ترتیب است که سرویس هایی مانند hulu که برنامه های شبکه های تلویزیونی آمریکایی مانند abc، fox و nbc یا سرویس iplayer که برنامه های شبکه تلویزیونی bbc را برای کاربرانشان نمایش می دهند تا به این ترتیب کاربران بتوانند برنامه های تلویزیونی مورد علاقه شان را حتی بیرون از اتاق نشیمن هم تماشا کنند. به عقیده بسیاری از کارشناسان، شاید تنها مزیت نمایش برنامه های تلویزیونی از طریق سرویس های اینترنتی تجزیه شدن آن برنامه ها به زیرمجموعه های خود است که این کار می تواند انتخاب را برای مخاطبان ساده تر کند. این در حالی است که تماشاگران تلویزیون بر خلاف اینترنت دیگر لازم نیست برای تماشای یک برنامه مبلغی بپردازند.
با تمام اینها بسیاری معتقدند که اینترنت هنوز راه زیادی برای محبوب شدن به اندازه جعبه جادو در پیش دارد. هر چه باشد عمر اینترنت کمتر از این جعبه جادویی است. در نهایت اما بر اساس تحقیقات انجام شده، سال های اواخر دهه 1990 تا حالا به عنوان دوران طلایی تلویزیون ها شناخته می شوند.
این در حالی است که «هوارد استرینگر»، مدیر عامل شرکت بزرگ sony همچنان از بازگشت تلویزیون به روزهای متلاطمش نگران است. در حقیقت خطر دایره انتخاب کمتر همان چیزی است که تولیدکنندگان جعبه جادو را نگران کرده است. شاید به همین دلیل هم هست که آنها با طراحی و تولید تلویزیون های نسل جدید یا همان تلویزیون های سه بعدی سعی دارند این خطر را کمتر کنند.
منبع: www.economist.com

منبع : دنیای اقتصاد  تاریخ : 16   اردیبهشت   1389  شاخه : اینترنت